Er was eens een vulkaan.

We zullen ze niet licht vergeten. Ze gooide roet in het eten. Zo ook in mijn geplande vakantiebreak. Geen hoge vlucht dus, maar beide voeten op de grond. Heb dus van de gelegenheid gebruik gemaakt ze nog eens te doen lopen. Eergisteren. De laatste keer. De laatste keer – vóór Den Groten Dag!

Het was heerlijk weer. Op de fiets naar het Zuid. Langs de Kaaien heen en weer, parel van een cruiseschip, St. Anna platonisch koketterend met Brabo aan de overkant, als een Tantaluskwelling van elkaar gescheiden door den stroom, zie de zonlichtjes van de Schelde. 6o minuutjes lopen zonder stoppen, het blijkt stilletjesaan geen fata morgana meer. Het dient gezegd: een uur spoorslags zonder verpozen, ik doe het niet op mijn sokken, concentratie is vereist, elke vezel wordt aangesproken. Maar ik heb geen pijntjes of kwaaltjes, ook niet de day after, dus mag wel tevree zijn. In die 9 maanden dat ik train was ik niet 1 keer genoopt werkeloos op ‘t bankje te zitten, op een te verwaarlozen akkefietje na. Een klaagzang zou hier dus niet betamen. En ik ben ook geen 3×7 meer natuurlijk; er schuurt al eens vanzelf een scharniertje :)-

Ze zijn al bezig. Bezig met de voorbereidingen van de Antwerp 10 Miles. Er zijn al bordjes geplaatst met km-aanduidingen. Mooi zo, ze verwachten ons, d’UZA’ren - en…volgens Frank zijn de weergoden nu reeds rollebollend-zich-in-de-handjes-wrijvend gunstig gestemd – toch een extra troef om van zo’n groots event een succes te maken, ewel.

Mijn checklistje met parafernalia voor zondag ligt al klaar – banaan en maiskoek, en H2O; en laagjes (het geijsbeer na een loopje blijft mijn grote pijnpunt, ril ril, hoe lekker het voelt om onder de zon te lopen, welk een warme gloed ook op den loper nederdaalt, bij het naar huis wandelen of fietsen verword ik tot een koukleumpje -> ik zal zondag toch eens advies inwinnen bij coach Jan, want naar de toekomst toe dient dat absoluut te verbeteren…); en de zonnebril, en zonnecrème, en een handdoekje, en de wegbeschrijving naar de UZA tent (die ik handig na 20 minuutjes op ‘t stalen rosje zal bereiken). En wat gunstige voornemens voordien. Op tijd onder de wol op zaterdag. Kwestie van met het juiste been uit bed te stappen. Goed begonnen is half gewonnen (meestal toch…); en een virtuele blocnote voor Puls-verslaggeving na de feiten (we zijn optimistisch en gaan ervan uit dat er nog voldoende Puls(e)-slag zal zijn om te kunnen navertellen).

Met de UZAloopt zwanenzang loopt ook de blog af, het zal weer wat wennen zijn, zo zonder.

Ik wens het voltallige MOCA+ team, en alle andere UZAren een fijne en deugddoende loop toe, voor velen de kroon op het noeste trainingswerk, de room op de soes. En hoe of wat je ook loopt: geniet ervan, en laat 25 april geen eindmarkering zijn, maar een climactisch hoogtepunt, euh…op naar de Mont Ventoux?

Tot zondag, enne maandag…

gezond weer op! -

loopgewijze groet,

KK